“VERGANKELIJKHEID - BIZARRE”

Achtergrondverhaal expositie

 

2016 een bijzonder jaar: 500 jaar geleden overleed Jeroen Bosch. Zijn maatschappelijke kijk verschilt niet veel met de hedendaagse werken die te zien zijn tijdens de expositie ‘Vergankelijkheid – Bizarre’.  Emoties, eigenaardigheden, maatschappelijke situaties worden in een hedendaags jasje tentoongesteld en doen zeker niet onder voor de middeleeuwse figuurtjes en situaties die Jeroen Bosch in zijn werken laat zien. Iedere kunstenaar geeft op een eigentijdse manier een eigenwijze kijk op de hedendaagse maatschappij. Tijdens de samenstelling van deze tentoonstelling is niet alleen gekeken naar de kwaliteit van de kunstobjecten maar ook naar een harmonieus eindresultaat zonder dat dit afbreuk doet aan de originaliteit van de kunstwerken en / of de indrukken die de kunstenaar zelf bij de bezoeker achter laat.

 

Programma:


Feestelijke opening zaterdag 20 februari om 14.00 uur

 

Openingsdagen en tijden:

20 en 21 februari (za/zo) van 13.00 tot 17.00 uur

25 t/m 28 februari (wo t/m zo) van 13.00 tot 17.00 uur

 

Toegang gratis



 

Wie zijn deze kunstenaars?

 

Freek van Andel: De werken komen voort uit het project “Oefening, Baard, Kunst”. Hoe langer de

baard, hoe eenzamer de man. Het heeft geresulteerd in werken over eenzaamheid en vervreemding van de mensheid.

 

Renée Middelkoop: een eigentijdse manier van het maken van kunst, digitale kunst, steeds op zoek te gaan naar bijzondere manieren van afwerking. ‘Vandaag is Rood’ is een serie waarvan ieder werk apart geïnspireerd is op een liefdesgedicht. Renée werkt voornamelijk intuïtief, volgt haar gevoel en de situatie van het moment.

 

Margot Oomen; Bizarre bronzen beelden uit de serie Shelters, ontstaan door de steeds onveiligere wereld en de daaruit voortvloeiende behoefte om te beschermen. Haar inspiratie vindt zij in de natuur, het landschap en de mens. 

 

Jan Peter van Opheusden: Zijn manier van schilderen, is ook een uitputtende slag tussen materie en fantasie, door transpiratie komt inspiratie. Niet bedacht maar direct explosief met hoogstens een thema in het achterhoofd en met muziek als decor, de werken zijn voorstudies uit de serie Commedia del arte.

 

Anthony van Sluijsveld: fixeert de vergankelijkheid van de natuur, deze trachten onvergankelijk te maken. Die vergankelijkheid verduurzaamt ze in keramische objecten. De objecten ogen kwetsbaar; sommige zijn dat ook, andere niet, net zoals de natuur. 

 

Ingeborg ‘Helena’ van Stiphout: Collages met bizarre scenes, o.a. eigen vertalingen van oude meesters, abstracten en landschappelijke en mythologische werken met een fantasievolle werkelijkheid, het ' bizarre’ onderdeel van haar werkelijkheid. 

 

Jeanne Tax: De bizarre portretten zijn geboetseerd naar levend model: gegoten in cement, gips en daarna geassembleerd. Andere koppen met als basis een standaard model, van keramiek of van kunsthars. Deze zijn allen met “gebruikt materiaal” geassembleerd waarbij soms de sokkel een verlengde is van het beeld en een onderdeel van het geheel.

 

Patries Landwehr: Alle werken zijn uitgewerkt vanuit een zekere emotie. Om deze emotie te bewerkstelligen wordt gebruik gemaakt van olieverf in combinatie met een breed scala aan schildertechnieken.